प्रिय राजू... वाढदिवसाच्या मनःपूर्वक शुभेच्छा!
आज कराडच्या लोकनियुक्त नगराध्यक्ष राजेंद्रसिंह यादव यांचा वाढदिवस...
पण माझ्यासाठी आजचा दिवस केवळ नगराध्यक्ष राजेंद्रसिंह यादव यांच्या वाढदिवसाचा नाही;
तर माझ्या गेल्या ३५ वर्षांपासूनच्या अतिशय जिवलग मित्राचा, माझ्या भावाचा वाढदिवस आहे...!
राजू म्हणजे...
पहिल्यापासूनच राजासारखं मन असलेला माझा मित्र!
आपण दोघेही दहावी उत्तीर्ण झालो. तू शिवाजी हायस्कूलमधून आणि मी टिळक हायस्कूलमधून. त्यानंतर अकरावीच्या वर्गात आपण एकत्र आलो. त्यावेळी कुठे माहीत होतं, की वर्गात सुरू झालेली ही ओळख पुढे आयुष्यभराच्या मैत्रीत आणि अक्षरशः भावाच्या नात्यात रूपांतरित होईल!
पण ती झाली... आणि अशी झाली की गेली ३५ वर्षे आमच्यातील मैत्री, आपुलकी आणि वैचारिक नातं आजही तितकंच घट्ट आहे.
या नात्याचं सर्वात मोठं वैशिष्ट्य म्हणजे त्यात कधीही अपेक्षा नव्हती... हिशोब नव्हता... स्वार्थ नव्हता. होती ती फक्त निरपेक्ष मैत्री!
माझ्या आयुष्यात एक काळ असा आला, जेव्हा मी माझ्या वैयक्तिक आयुष्याच्या एका कठीण टप्प्यातून जात होतो. त्या काळात तू केवळ माझ्या सोबत नव्हतास, तर माझी सावली बनून उभा होतास.
माझी ताकद माझ्यात टिकवून ठेवण्यासाठी तू जे केलंस, ते मी आयुष्यभर विसरू शकणार नाही.
आम्ही अक्षरशः एका ताटात जेवलोय...
मी माझ्या घरापेक्षा तुझ्या घरीच अधिक असायचो. तुझे बंधू संजय, विजय आणि प्रशांत यांच्या सोबत मला कधीच वेगळं मानलं गेलं नाही. उलट, लोक मला तुमच्या घरचा आणखी एक भाऊ म्हणूनच ओळखायचे.
तुझी मोठी बहीण रंजना सणस आणि तुझी वहिनी, स्व. उज्वला विजय यादव... या दोघींच्या राख्या माझ्या मनगटावर कधीच चुकल्या नाहीत.
मला बहीण नाही, ही भावना माझ्या मनात कधी निर्माणच झाली नाही... कारण ज्या दिवशी माझ्या हातावर राखी बांधली जात नव्हती, त्या दिवशी तुमच्या घरच्या बहिणींनी आणि वहिनीने माझ्या मनगटावर भावाचं नातं बांधलं होतं.
राजू सातारला शिकायला असताना तर आमची मैत्री आणखीच रंगली होती. मी कराडहून त्याच्याकडे वारंवार जायचो. तो आमच्या दोघांसाठी डबा आणायचा आणि आम्ही दोघे त्याच डब्यात जेवायचो.
त्या डब्यात फक्त अन्न नव्हतं...
त्या डब्यात आमच्या मैत्रीची चव होती!
आणि मग आला तो काळ...
वयाच्या अवघ्या २३व्या वर्षी राजू पहिल्यांदा पोस्ट ऑफिस परिसरातून कराड पालिकेच्या पोटनिवडणुकीच्या मैदानात उतरला. तेव्हा अख्खं गाव त्याच्या पाठीशी उभं राहिलं.
कदाचित नियतीने त्याच दिवशी लिहून ठेवलं असावं—
“हा २३ वर्षांचा युवक एक दिवस कराडचा राजा नव्हे, तर कराडकरांच्या विश्वासाचा लोकनियुक्त नगराध्यक्ष होईल!”
आज ते स्वप्न सत्यात उतरलेलं पाहताना मित्र म्हणून माझ्या मनात जी भावना आहे, ती शब्दांत मावणारी नाही.
गेली तीन दशके नगरपालिका आणि कराड शहराच्या विकासाशी जोडलेला तुझा प्रवास आज एका वेगळ्या उंचीवर पोहोचला आहे. कराडच्या बदलत्या गरजा ओळखून तू ‘कराड फेज टू’ या नवनिर्माणाच्या संकल्पनेचा ध्यास घेतलास. विकासकामांसाठी सातत्याने पाठपुरावा केला आणि मोठ्या निधीच्या माध्यमातून शहराच्या पायाभूत सुविधांना नवी दिशा देण्याचे प्रयत्न केलेस.
नगराध्यक्ष झाल्यानंतरही तुझ्या निर्णयांमध्ये तुझ्या संस्कारांची झलक दिसली. नगराध्यक्षपदाचे मानधन आणि बैठकीचे भत्ते स्वीकारून ते स्वतःकडे न ठेवता जनरल फंडात जमा करण्याचा निर्णय असो किंवा नगराध्यक्षांचे वाहन न वापरण्याचा निर्णय असो—पदापेक्षा जबाबदारी मोठी मानणारा माझा मित्र राजू मला त्यातून पुन्हा दिसला.
तुझ्या वडिलांचा, शिक्षणतज्ञ व शाहीर आत्माराम यादव यांचा शैक्षणिक वारसा तू पुढे नेत आहेस, याचा मला विशेष अभिमान वाटतो.
कराड नगरपरिषद शाळा क्रमांक ३ साठी स्वतःच्या खिशातून लाखो रुपये खर्च करून संगणक कक्ष, गणवेश, बांधकाम आणि रंगरंगोटी करून देण्यापासून ते पालिकेच्या शाळांच्या विकासासाठी प्रयत्न करण्यापर्यंतचा तुझा प्रवास हा केवळ राजकीय नाही; तो एका संवेदनशील माणसाचा प्रवास आहे.
आज कराडचा लोकनियुक्त नगराध्यक्ष म्हणून तुझ्याकडे पाहताना मला अभिमान वाटतो...
पण खरं सांगू?
मला सर्वाधिक अभिमान वाटतो तो ‘
आजही माझ्यासाठी तितकाच जिवलग असलेल्या ‘राजू’चा!
कारण पदं येतात... जातात...
सत्ता बदलते... काळ बदलतो...
पण काही नाती काळाच्या पलीकडे जातात.
आपली ३५ वर्षांची मैत्री हे त्याचं जिवंत उदाहरण आहे.
राजू...
तू आज कराडचा लोकनियुक्त नगराध्यक्ष आहेस. हजारो लोकांच्या अपेक्षा तुझ्याशी जोडल्या आहेत. शहराच्या विकासाची मोठी जबाबदारी तुझ्या खांद्यावर आहे.
पण माझ्यासाठी तू आजही तोच आहेस...
अकरावीच्या वर्गात माझ्यासोबत बसलेला,
सातारला दोघांसाठी डबा आणणारा,
एका ताटात माझ्यासोबत जेवणारा,
माझ्या वाईट काळात माझी सावली बनून उभा राहणारा,
आणि सुख-दुःखात कोणतीही अपेक्षा न ठेवता माझ्या सोबत राहणारा माझा मित्र ‘राजू’!
तुझं मन असंच मोठं राहो...
तुझ्या हातून कराडच्या विकासाची मोठी कामं घडोत...
तुझ्या नेतृत्वाला यश मिळो...
आणि सर्वात महत्त्वाचं म्हणजे—
आज पदामुळे तुझी ओळख मोठी झाली असली, तरी माणूस म्हणून तू जसा आहेस, तसाच कायम राहा...
कारण माझ्यासाठी...
“राजेंद्रसिंह यादव” आणि “राजू” हे माझ्या आयुष्यातील एका अतूट, निरपेक्ष आणि भावासारख्या नात्याचं नाव आहे!
माझ्या जिवलग मित्राला,
वाढदिवसाच्या मनःपूर्वक, मनापासून आणि अनंत शुभेच्छा!
तुला उदंड आयुष्य लाभो, उत्तम आरोग्य लाभो आणि कराडच्या विकासासाठी तुझ्या मनात असलेली प्रत्येक स्वप्नं पूर्ण होवोत, हीच ईश्वरचरणी प्रार्थना!
तुझा मित्र
अजिंक्य गोवेकर-संपादक/ पत्रकार/वेध-माझा...
